Wprowadzenie brzegu siecznego głębiej w wyrostek to jeden z najtrudniejszych ruchów ortodontycznych. Decyduje o nim dobór siły, kontrola torku i stabilne zakotwienie.
Środek twarzy, górny i dolny łuk to trzy różne odniesienia. Dopiero ich zestawienie mówi, czy przesunięcie jest zębowe, czy szkieletowe i czy warto je korygować.
Mini-implanty przejęły większość zadań headgearu, ale efektu ortopedycznego u rosnącego pacjenta nie dają. Kiedy wyciąg zewnątrzustny wciąż jest najlepszym wyborem.
Brak zęba z pochylonymi sąsiadami to zadanie dla ortodonty przed implantologiem. Jak odzyskać miejsce sprężynami, nie tracąc zakotwienia i równoległości korzeni.
Usuwać przedtrzonowce czy szukać miejsca inaczej? O wyborze decyduje niedobór miejsca, profil twarzy i ustawienie siekaczy, a nie ideologia metody.
Leczenie dwufazowe bywa raz nadgorliwością, raz zaniedbaniem. O tym, czy zaczynać w uzębieniu mieszanym, decyduje konkretna wada, a nie wiek dziecka.
Nakładki przesunęły granicę tego, kto zgłasza się do ortodonty. Wybór między nimi a aparatem stałym to dopasowanie narzędzia do wady, nie kwestia estetyki.